Shtetet fqinje si Serbia, Maqedonia e Veriut dhe Mali i Zi kanë adoptuar prej kohësh një model të ndryshëm në administrimin e infrastrukturës rrugore. Në këto vende operojnë ndërmarrje shtetërore të specializuara, të cilat kanë për detyrë primare menaxhimin e autostradave dhe rrugëve nacionale, mbledhjen e tarifave të qarkullimit, si dhe planifikimin e zhvillimit të projekteve të reja infrastrukturore. Ky organizim lejon një qasje më të qëndrueshme në mirëmbajtjen e rrjetit rrugor përmes të ardhurave të dedikuara.

Në kontrast të qartë me këtë praktikë, Shqipëria ndjek një model krejtësisht të ndryshëm. Në vendin tonë, financimi i ndërtimit të rrugëve mbështetet kryesisht tek alokimet nga buxheti i shtetit. Procesi i kontraktimit për këto vepra realizohet nëpërmjet procedurave të tenderimit të administruara direkt nga Autoriteti Rrugor Shqiptar (ARRSH). Kjo qasje e centralizuar, e cila i beson burimet buxhetore për të gjithë zinxhirin e investimeve dhe mirëmbajtjes, dallon thelbësisht nga përvoja e vendeve të tjera të Ballkanit Perëndimor, të cilat i kanë kaluar këto kompetenca ndërmarrjeve të specializuara publike të mirëfillta.