Bashkimi Europian legalizon qendrat e kthimit jashtë bllokut, modeli i ri për migracionin

Bashkimi Europian i ka hapur rrugën një qasjeje të re në menaxhimin e emigracionit të parregullt, pasi Këshilli i BE-së ka dhënë miratimin përfundimtar për rregullat e reja të kthimit. Këto dispozita lejojnë shtetet anëtare që të krijojnë të ashtuquajturat qendra kthimi në vende që nuk bëjnë pjesë në Bashkimin Europian.

Sipas strukturave europiane, në këto qendra do të mund të transferohen individë që nuk gëzojnë të drejtë ligjore për të qëndruar brenda territorit të BE-së dhe ndaj të cilëve është lëshuar një vendim zyrtar largimi. Këshilli vë në dukje sfidën se rreth dy në çdo tre persona që marrin urdhër largimi aktualisht nuk largohen në praktikë.

Për ngritjen e këtyre mjediseve jashtë kufijve të bllokut, shtetet do të duhet të lidhin marrëveshje paraprake me vendin e tretë pritës. Ky shtet duhet të garantojë respektimin e standardeve ndërkombëtare të të drejtave të njeriut dhe të zbatojë parimin e moskthimit të personave drejt territoreve ku rrezikojnë persekutim apo dëm të rëndë. Përjashtim të plotë nga ky mekanizëm do të bëjnë të miturit e pashoqëruar.

Rregullat e reja parashikojnë gjithashtu vendosjen e një Urdhri Europian Kthimi, i cili synon standardizimin e këtyre vendimeve në të gjithë Unionin dhe lehtësimin e njohjes së ndërsjellë mes vendeve anëtare. Gjatë fazës fillestare, njohja e këtyre vendimeve do të jetë vullnetare, por pas një periudhe trevjeçare Komisioni Europian mund të propozojë detyrueshmërinë e saj.

Masat shtrënguese bëhen më të ashpra për individët që përbëjnë rrezik për sigurinë publike, për të cilët mund të vendosen ndalime hyrjeje pa afat dhe periudha ndalimi që kalojnë 24 muaj.

Ky zhvillim merr një rëndësi të veçantë për Shqipërinë, duke qenë se marrëveshja dypalëshe Itali–Shqipëri për qendrat e emigrantëve ka shërbyer deri tani si një nga eksperimentet më të diskutueshme për zhvendosjen e procedurave të migracionit jashtë BE-së. Me kuadrin e ri ligjor, ky koncept hyn zyrtarisht në instrumentet që mund të shfrytëzohen nga çdo vend anëtar, duke krijuar një bazë të përbashkët për marrëveshje të ngjashme me vendet e treta.