Qeveria italiane e kryesuar nga Giorgia Meloni po përgatit një taksë prej 26% mbi fitimet kapitale ende të parealizuara, e cila do t’u aplikohet individëve të pasur që vendosin ta transferojnë rezidencën e tyre jashtë Italisë. Masa, e përfshirë në projektbuxhetin për vitin 2027 sipas Financial Times, ka ngjallur shqetësim mes të huajve me pasuri të madhe që kanë zgjedhur Italinë si vendbanim gjatë viteve të fundit, kryesisht falë lehtësive fiskale që ofronte vendi.

Kë prek masa e re

Taksa ka në shënjestër personat që zotërojnë aktive financiare me vlerë jo më pak se 800 mijë euro dhe që kanë qenë rezidentë tatimorë në Itali për të paktën gjashtë nga dhjetë vitet që i paraprijnë largimit. Shqetësimi është më i theksuar veçanërisht te të huajt e pasur që e kanë zhvendosur rezidencën në Itali, të joshur nga regjimi i favorshëm tatimor.

Këshilltarët e pasurisë, sipas Financial Times, po përballen me pyetjet dhe shqetësimet e klientëve lidhur me efektet e taksës, e cila mund ta rrisë ndjeshëm koston e largimit nga vendi. Por çështja nuk lidhet vetëm me detyrimin e mundshëm financiar: një faktor tjetër shqetësues është pasiguria mbi ndryshimet që mund të pësojë politika tatimore në të ardhmen. Disa individë mund ta përshpejtojnë largimin para se të mbushin periudhën gjashtëvjeçare të rezidencës, ndërsa të tjerë mund të heqin dorë nga planet për t’u vendosur në Itali.

Veçoria kryesore e kësaj takse është se ajo zbatohet mbi fitimin që vjen nga rritja e vlerës së investimeve, pavarësisht nëse ato janë shitur apo jo. Gjithsesi, projektligji lë hapësirë për rimbursim në rastet kur aktivet nuk shiten brenda një periudhe të caktuar pas largimit.

Charlie Sosna, drejtues i sektorit të pasurisë private dhe taksave në firmën ligjore Mishcon de Reya, u shpreh se propozimi përfaqëson një ndryshim të rëndësishëm, i cili po krijon shqetësim te klientët që jetojnë në Itali.

Nga stimujt fiskalë te shtrëngimi

Përgjatë dekadës së fundit, Italia është mbështetur te stimujt tatimorë për të tërhequr kapital dhe profesionistë nga jashtë. Në vitin 2017, vendi prezantoi një regjim të posaçëm për individët e pasur që zhvendosnin rezidencën në Itali, të cilët mund të paguanin një taksë fikse vjetore prej 100 mijë eurosh për të ardhurat e krijuara jashtë vendit, për një periudhë deri në 15 vjet.

Megjithatë, gjatë dy viteve të fundit qeveria Meloni e ka rritur këtë taksë dy herë, duke e çuar në 300 mijë euro në vit për të ardhurit e rinj. Këto ndryshime kanë shtuar dyshimet për qëndrueshmërinë e politikave fiskale, sidomos mes personave të pasur të vendosur në Milano.

Të ardhura të kufizuara për buxhetin

Nga ana tjetër, përfitimi i pritshëm për arkën e shtetit mbetet relativisht modest. Sipas parashikimeve të qeverisë, të ardhurat nga taksa do të arrijnë 3.7 milionë euro në vitin 2027 dhe pak më shumë se 6.7 milionë euro në vit gjatë katër viteve në vijim. Duke filluar nga viti 2032, ato pritet të bien në rreth 3.4 milionë euro në vit, si pasojë e rimbursimeve të mundshme.

Paqartësitë e projektligjit

Ekspertët vënë në dukje se teksti i projektligjit ka ende pika të paqarta, ndër to mënyra e trajtimit të investimeve jashtë Italisë dhe raporti me regjimet ekzistuese të lehtësive tatimore. Maurizio Fresca, ekspert fiskal në firmën Chiomenti, tha se këto çështje pritet të qartësohen gjatë shqyrtimit në parlament, ku propozimi mund të pësojë ndryshime.

Tim Stovold, drejtues i sektorit të taksave në Moore Kingston Smith, vlerëson se taksa mund të shtyjë disa individë të largohen nga Italia para se të plotësojnë gjashtë vitet e rezidencës tatimore.

Nëse miratohet, masa mund të përbëjë një pengesë të re për të pasurit që e shohin Italinë si vendbanim afatgjatë, në një periudhë kur vendi është në konkurrencë me destinacione të tjera europiane për tërheqjen e kapitalit ndërkombëtar.